اولین عکس های ثبت شده تاریخ

 در این مطلب مجموعه ای از تصاویری را که برای اولین بار در مورد پدیده ها و موضوع های مختلف عکاسان به ثبت رسانده اند به شما مخاطبان گرامی تقدیم می کنم.

نخستین عکس جهان:

نخستین عکس جهان که با چیزی مشابه دوربین عکاسی گرفته شده مربوط به عکسی از جوزف نیسفور نیپس است که در سال ۱۸۲۶ گرفته شده است. این عکس از پنجره اتاق نیسفور نیپس در بروگاندی فرانسه گرفته شده . مرحله عکسبرداری از این صحنه با استفاده از فرآیندی که نیپس آن را هلیوگرافی نامید  ۸ ساعت طول کشید. نیپس اولین عکس تاریخ بشر را در سال ۱۸۲۲م ثبت کرد؛ اما هنگام نسخه برداری(کاپی) از آن عکس را از دست داد.

نخستین عکس گرفته شده در افغانستان:

عکاس افغانستانی با اشاره «جان بورک» که یک عکاس ایرلندی شاغل در ارتش بریتانیا در هند بود گفت: جان بورک اولین عکس را از شاه افغانستان به نام «امیرشیرعلی خان» در 1870 یعنی 30 سال بعد از پیدایش هنر عکاسی ثبت می‌کند، جان بورک در جنگ بین افغانستان و انگلیس با هزینه خودش به افغانستان می‌آید.

عکس امیر شیر علی خان 1870م

نخستین عکاس افغان:

حبیب الله خان نخستین عکاس افغانستان است که کنج عمارت خود را تبدیل به آتلیه و افرادی را برای یادگیری عکاسی به اروپا می فرستد. در اوایل سال ۱۹۰۹م حبیب الله خان از هندوستان هزاران روپیه را وسایل عکاسی خریداری و قسمتی از ارگ شاهی را به عکاس خانه تبدیل کرد.حبیب الله خان چون نمی خواست کسی از خانم هایش عکس بگیرد به همین دلیل خودش عکس خود و خانم های خود را می گرفت.

تصویر حبیب الله خان

تصویر حبیب الله خان با خانم هایش

نخستین عکس از قتل سیاسی:

عکس قتل شاهی از افغانستان که بهترین عنوان و تأثیرگذارترین عنوان نخستین عکس قتل سیاسی در جهان را به خود اختصاص داده است، نخستین عکس قتل سیاسی در جهان می باشد. بعد از ترور جان اف کندی رییس جمهور آمریکا که در مقابل کمره ها اتفاق افتاد، عکس قتل نادرشاه که به احتمال زیاد توسط عکاس افغان گرفته شده است تاثیر گذار ترین عکس در روزنامه های آنزمان بوده است. بعد از نشر این عکس در روزنامه های مصور اروپا توجه جهانیان را به عکاسی و تاثیر آن در سیاست به خود جلب کرد. گذشته از آن این اتفاق جریان محکمه عامل قتل را نیز نشان می دهد که مجازات می شود.

عکس خالق هزاره و جریان مجازات او

عکس از جریان ترور جان اوف کندی رییس جمهور آمریکا

نخستین عکس رنگی جهان:

نخستین عکس رنگی جهان توسط ریاضیدان و فیزیکدان انگلیسی جیمز کلرک ماکسول گرفته شد. ماکسول این عکس را در جریان یک ارایه در ۱۸۶۱ به همگان نشان داد. این عکس یک روبان است و با استفاده از تیوری سه رنگ ماکسول ثبت شده است.

نخستین عکس سلفی:

رابرت کارنیلوس سال ها پیش از آنکه چیزی به نام سلفی فراگیر شود از خودش عکس گرفت و نخستین سلفی جهان را به نام خود ثبت کرد. این عکس در فیلادلفیا و در سال ۱۸۳۹م گرفته شده و رابرت حدود چند دقیقه بی حرکت جلوی دوربین ایستاده تا تصویرش برای همیشه ثبت شود.

عکس سلفی رابرت کارنیلوس

نخستین عکس خبری جهان:

نخستین عکس خبری جهان در ۱۸۴۷ گرفته شد و بازهم با تکنولوژی داگروتایپ و مردی را نشان میدهد که در فرانسه دستگیر شده است. 

نخستین عکس غیر واقعی جهان:

نخستین عکس غیر واقعی جهان در سال ۱۸۴۰ توسط Hippolyte Bayard گرفته شد.  هم Bayard و هم لوییس داگر در آن زمان برای تصاحب عنوان پدر عکاسی می‌جنگیدند چون خود را مبدع عکاسی می‌دانستند. نکته این بود که Bayard زودتر از داگر توانسته بود به نوآوری ظهور عکس دست یابد اما با تاخیری که در اعلام این موضوع داشت داگر از فرصت استفاده کرد و خود را به عنوان مبدع معرفی کرد. Bayard بعدا این عکس را گرفت عکسی که در آن مردی خود را به خاطر دشمنی ( با دیگری ) کشته است. 

اولین عکس از خورشید:

نخستین عکس از خورشید در سال ۱۸۴۵ اپسط فیزیکدانان فرانسوی Louis Fizeau و Leon Foucault گرفته شد. این عکس با تکنولوژی داگروتیپ ( لطفا به Bayard نگویید) و با سرعت یک شصتم ثانیه گرفته شد. 

نخستین تصویر ثبت شده از خورشیدگرفتگی:

به‎تازگی دانشمندان سنگ نگاره‎ای از خورشیدگرفتگی کامل در نیومکزیکو یافته‎اند که احتمالاً قدیمی‎ترین تصویر ثبت شده از پدیدۀ گرفتگی است.

عکس‎های بسیاری از گرفتگی‎ها وجود دارد که دیدن آن‎ها بسیار هیجان‌انگیز است، اما این تصویری استثنائی است. این سنگ نگاره که بر سنگ تقویم آزتک حک شده دایره‌ای در مرکز با خطوط حلقه‎ای به سمت خارج دارد و دانشمندان حدس می‎زنند که مربوط به خورشیدگرفتگی کامل در بیستم تیر ۴۷۶ شمسی/ یازدهم جولای ۱۰۹۷ میلادی است. اگر نقاشیِ منجم آلمانی از خورشیدگرفتگی سال ۱۲۳۹ شمسی/ ۱۸۶۰ میلادی را با این سنگ نگاره مقایسه کنیم می‎بینیم که هر دو پرتوها و حلقه‎هایی مشابه را حک و ترسیم کرده‎اند.

این مقایسه با استفاده از سه منبع صورت گرفته است؛ ابتدا، با استفاده از بُرش‎های حلقوی درختان قدیمی که اطلاعاتی را از هزاران سال پیش در خود دارند. این حلقه‎ها مقدار کمی ایزوتوپ کربن ۱۴ دارند که ممکن است مربوط به فعالیت‎های خورشیدی در آن زمان باشد. لکه‎های خورشیدی نشان دهندۀ فعالیت‎های شدید خورشیدی هستند و هرچه میزان کربن ۱۴ کمتر باشد یعنی خورشید لکه‎های کمتری دارد. منبع دوم، مقایسۀ لکه‎های خورشیدی‎ای است که با چشم غیر مسلح در آن زمان می‎توانستند مشاهده کنند و سوم، مطالعۀ تاریخ شمال اروپا دربارۀ ثبت رصد شفق قطبی است.

روی این سنگ دو اثر نجومی و هنری دیگر نیز حک شده است. ابرنواختری مربوط به ۱۰۵۴ سال پس از میلاد مسیح  و دنباله‌داری که احتمالاً دنباله‎دار هالی است.

نخستین عکس از ماه:

نخستین عکس از ماه در ۱۸۴۰ توسط W. Draper گرفته شد . او این عکس را در بام یکی از ساختمانهای دانشگاه نیویورک گرفت. این عکس در طی سالیان دچار صدمات فیزیکی زیادی شد. 

نخستین عکس گرفته شده توسط یک شخص عادی:

نخستین عکس از حضور یک انسان در عکس مربوط به لوییس داگر است. فرآیند ثبت این عکس ۷ ساعت طول کشید و به همین دلیل مردمی که در بلوار du Temple در پاریس در حال رفت و آمد بودند عملا در عکس ثبت نشده‌اند با این حال در سمت چپ پایین عکس مردی در حال واکس زدن کفشش دیده می‌شود. تحقیقات بعدی روی این عکس نشان دهنه افراد دیگری هم در عکس بود.

نخستین عکس رنگی از منظره :

نخستین عکس رنگی منظره در 1877 گرفته شد و عکاس آن Louis Arthur Ducos du Hauron بود. عنوان این عکس منظره جنوب فرانسه است. 

نخستین عکس فضایی:

نخستین عکس فضایی در جهان توسط راکت V-2 #13 گرفته شد وقتی که در اکتبر ۱۹۴۶ به فضا پرتاب شده بود. این عکس از روی تصویر دوربین فیلمبرداری ۳۵ میلی‌متری گرفته شده است. 

نخستین عکس زمین از ماه: 

نخستین عکس از مریخ:

در ۱۹۷۶ و در جریان یک ماموریت فضایی ناسا گرفته شد

نخستین عکس از طوفان تورنادو:

در ۱۸۸۴ توسط یک عکاس آماتور در کانزاس گرفته شد. 

اولین عکس رعد و برق :

نخستین عکس از رعد و برق را در سال ۱۸۸۲ William Jennings گرفت . عکاسی از رعد و برق همین الان هم خیلی ساده نیست . 

اولین عکس هوایی:

نخستین عکس هوایی نه توسط پهپادها که توسط یک بالن هوایی در ۱۸۶۰ گرفته شد. این عکس از بالای شهر بوستون گرفته شدو  عکاس آن Wallace Black بود .

نخستین عکس رییس جمهور:

 John Quincy Adams ششمین رییس جمهور آمریکا و نخستین رییس جمهوری بود که از او عکس گرفته شد. با استفاده از داگروتایپ و در سال ۱۸۴۳.

نخستین عکس از حادثه هوایی:

این عکس در ۱۹۰۸ که نخستین سقوط یک هواپیما که به مرگ Thomas Selfridge منتهی شد را میتوان نخستین عکس از این نوع دانست. جالب آنکه اورویل رایت هم در زمان حادثه در این هواپیما بود اما از این حادثه جان سالم به در برد. 

نخستین عکس دیجیتال جهان:

اولین عکس دیجیتال جهان در سال ۱۹۵۷ گرفته شد. این درست ۲۰ سال پیش از این بود که مهندسان کداک اولین دوربین دیجیتالی را ابداع کنند. عکس در واقع یک اسکن دیجیتالی از عکسی بود که با نگاتیو گرفته شده بود. عکس پسر فردی به نام Russell Kirsch است و رزولوشن آن ۱۷۶ در ۱۷۶ پیکسل است و قطع مربع آن الان برای اینستاگرام مناسب است. 

اولین عکس زیر آب – ۱۸۵۶:
اولین عکسی که زیر آب گرفته شد، توسط فردی به نام ویلیام تامپسون در سال ۱۹۵۶ گرفته شد، ولی اون عکس بعد از مدتی گم شد. عکس فوق اولین عکس منتشره از زیر آبه که در سال ۱۸۹۰ گرفته شده.

اولین عکس از یک کره‌ی دیگر :
در سال ۱۹۷۵ فضا پیمای ورنای روسی، بعد از فرود موفقیت آمیز بر روی ونوس، اولین عکس دیجیتالی از کره ای دیگر را گرفت.

اولین عکس از پرتاب سفینه فضایی:
این عکس توسط عکاسان ناسا در سال 1950 برداشته شده است.

اولین عکس 3 بعدی از یک رییس جمهور:

پرتره کامپیوتری از باراک اوباما رییس جمهور فعلی ایالات متحده که توسط موسسه های Smithsonian و USC تهیه شده است. برای تهیه این پرتره 3بعدی، از 3 دوربین ورزشی، 6 دوربین با لنز عریض و 50 ال ای دی Array استفاده شده است.

منابع:

http://asiac.ir/?p=4012

http://aftabnews.ir/fa/news/289937

http://itiran.com/d/68688

http://www.irannaz.com/news_detail_1719.html

http://www.doorbin.info/photography/twenty-first-photos-from-the-history-of-photography

رباعیات حکیم عمر خیام نیشابوری

 هر چند که رنگ و روی زيباست مرا

چون لاله رخ و چو سرو بالاست مرا

معلوم  نشد   که  در  طربخانه   خاک

نقاش   ازل   بهر   چه  آراست   مرا

چون عهده نمی شود  کسی  فردا را

حـالی خوش دار  اين دل پر سودا را

می نوش به ماهتاب ای  ماه  که  ما

بـسيار  بـــگردد  و  نــيـابد  ما  را

چون در گذرم به باده شویید مرا

تلقين ز شراب  ناب  گویید  مرا

خواهید به روز حشر یابید  مرا

از خاک  در میکده  جوييد  مرا

چندان بخورم شراب کاین بوی شراب

آید  ز تراب  چون  روم   زیر  تراب

گر بر سر خـاک  من  رسد  مخموری

از بوی شراب من شود مست و خراب

بر  لوح   نشان   بودنی ها  بوده   است

پیوسته قلم ز نيک  و بد  فرسوده   است

در  روز ازل  هر  آن  چه  بايست  بداد

غم  خوردن  و  کوشيدن  ما بيهوده است

ای  چرخ  فلک خرابی از کینه  تست

بیدادگری     پیشه      ديرينه    تست

وی   خاک  اگر  سينه    تو   بشکافند

بس  گوهر  قیمتی  که در سینه  تست

چون  چرخ  بکام   يک   خردمند   نگشت

خواهی تو  فلک  هفت شمُر خواهی هشت

چون  بايد    مرد  و   آرزوها  همه  هِشت

چو مور خورد به گور و چه گرگ به دشت

اجزای   پياله ای   که   در  هم پيوست

بشکستن    آن   روا   نمی دارد   مست

چندين  سر  و ساق  نازنين و کف دست

از مهر که پيوست و  به کين که شکست

می خور که به زیر گل بسی خواهی خفت

بی مونس  و بی رفيق  و بی همدم و جفت

زنهار  به  کس  مگو  تو   اين  راز  نهفت

هر  لاله   که   پژمرد    نخواهد    بشکفت

می خوردن و شاد بودن آيين منست

فارغ بودن ز کفر و دين؛ دین منست

گفتم به عروس دهر کابين تو چیست

گفتــا دل خـرم  تـو کابين  مـن  است

حرف حق یک مهندس ژاپنی در مورد برج میلاد

برج میلاد

 دکتر کوچک زاده در آخرین بروزرسانی وبلاگش نوشت :
تو ایمیل نوشته بود:
دوستی داشتم که مهندس پروژه برج میلاد بود. همیشه راجع به این پروژه موقع ساختش با اب وتاب صحبت میکرد و من هم که حوصله اش رو نداشتم فقط بهش نگاه میکردم و سرمو برای تایید تکون میدادم ولی توی فکر خودم بودم. یه روز دیدمش که خیلی ناراحت بود. ازش پرسیدم که چی شده که شروع کرد به تعریف کردن. گفت: >>>" امروز یه چیزی پیش اومد که خیلی ناراحتم کرد. یه گروه ژاپنی اومده بودن برای بازدید.
 
حدودا ١٤ یا ١٥ نفر بودن ، هر دونفر با یکی از ما رفتن که از چیزهای مختلف بازدید کنن. من هم با دو نفرشون رفتم و شروع به توضیح دادن کردم . از سه طبقه زیرزمین شروع کردم واینکه حدود ٤٥٠ تا ٥٠٠ میلیون دلار هم هزینه ساخت اون شده به اضافه اینکه ٨ سال هم از موقع شروع تا پایانش طول کشیده و بعد main hall و تجهیزات basement , seismic device ، و بعد سالن اجتماعات رو نشونشون دادم و بعد هم رفتیم توی اسانسور که قسمتهای کلاهک و pinnacle رو بهشون نشون بدم که توی اسانسور یکیشون پرسید از این قسمتshaft چه استفاده ای میشه؟؟؟ من هم نیشخندی زدم و گفتم که خوب معلومه دیگه این قسمت کلاهک ٢٥٠٠٠ تنی رو که بزرگترین کلاهک برج مخابراتی در دنیا هست رو نگه میداره. اون گفت نه منظورم این نیست، یعنی اینکه اینجا مسکونی هست یا اداری ؟؟ من گفتم نه این قسمت خالیه و راه پله و اسانسور و انتقال تجهیزات از اینجاست. اون هم دیگه چیزی نگفت و رسیدیم به بالای برج.
 
خلاصه اونجا هم یه سری چیزها رو نشون دادم و بعد رسیدیم به رستوران گردان . چون هنوز راه نیفتاده بود من رفتم که موتورش رو نشون بدم که یکیشون گفت که این چرا این شکلیه؟؟؟ پیش خودم گفتم که اینها چه جوری اینقدر کم استعدادن!!! رستوران گردان تا حالا ندیدن و بعد هم با افتخار گفتم که این رستوران گردانه و یه عالمه توضیح دادم.
خلاصه اون قسمتها که تموم شد اومدیم روی تراس که اون یکی گفت : پس gyroscope اینجا کجاست ؟؟؟ من گفتم که البته جایی براش تعبیه کردیم ولی فعلا در برنامه نیست که اون رو در محل بذاریم ... یاروگفت جالبه چون من اون رستوران گردان رو فکر کردم که gyroscope هست... روی تراس که بودیم ژاپنی اولی ازم سوال کرد که این کوهها مال کشور شماست؟؟؟ من هم بادی در غبغب انداختم و گفتم بله تمام اونها مال کشور ماست. گفت ارتفاعشون چقدره ؟؟ گفتم ٤٠٠٠ متر حدودا . گفت چقدر از اینجا فاصله داره ؟؟؟؟ گفتم حدودا ٨ تا ١٠ کیلومتر. گفت تله کابین هم داره؟؟ گفتم بله داره ، میخواین ببرمتون اونجا؟ اسکی هم میتونین بکنین. گفتن نه احتیاجی نیست. اون اولی از من پرسید که شما مسوول پروژه هستین؟؟؟ و من هم که خیلی جو گرفته بودم گفتم بله خودم هستم ( البته نبودم و فقط مسوول یه قسمت کوچیکش بودم) بعد یه چیزی به ژاپنی به هم گفتن و شونه هاشون رو بالا انداختن و به ساعتشون نگاه کردن و گفتن باید بریم برای ناهار.
برای ناهار رفتیم و همهشون جمع شدن و من با اون اولیه سر یه میز نشستیم. اولش ساکت بود و هیچی نمیگفت، بعدش یه دفعه رو به من کرد و گفت شما گفتین این برج shaft اش خالیه یعنی استفاده اداری ومسکونی نداره؟؟ گفتم بله برای مخابرات ساخته شده. گفت شما گفتین اون کوهها هم مال شماست و کمتر از ١٠ کیلومتر با اینجافاصله داره؟؟؟؟ گفتم بله مطمئنا. گفت خوب اگه شما مسوول این پروژه بودین چرا این برج رو روی اون کوهها نساختین؟؟؟ گفتم اخه این که خیلی واضحه توی اون شرایط جوی این همه مصالح برای ساختن برج اونجا رو چه جوری ببریم؟؟ گفت خوب من و دوستم هم همینو داشتیم بحث میکردیم شما اصلا احتیاجی به ساختن برج نداشتین یه دکل اونجا میذاشتین.
یه دکل مخابرات در ارتفاع ٤٠٠٠ متری بهتر از یه دکل روی یک برج ٤٠٠ متری عمل میکنه. Shaft این برج که خالیه کاری انجام نمیده. گفتم شوخی میکنین، خوب اگه اینطوریه شما چرا خودتون بلندترین برج مخابراتی دنیا رو دارین میسازین(SKY TREE بلندترین برج مخابراتی جهان در توکیو سال٢٠١٢ افتتاح شد ولی اون موقع در حال ساخت بود) ؟؟؟؟؟ گفت توکیو یه شهریه که در کنار اب های ازاده. بلندترین منطقه اون ١٠٠ متر ارتفاع نداره . در ضمن تا ٦٥ کیلومتریش کوه ١٠٠٠ متری هم نیست چه برسه به کوه ٤٠٠٠ متری در فاصله ٩ کیلومتریش. گفتم این همه برج مخابراتی تو دنیا هست... حرفم تموم نشده بود که گفت برج رو که برای رقابت نمیسازن ، برای نیاز میسازن. تمام اونهای دیگه هم از این قاعده مستثنی نیستن. ..... یک کم فکر کردم .. برج مسکو ، تیانشان، تورنتو، کوالالامپور .. راست میگفت!!!! همه اینها در زمینهای flat land ساخته شدن و حتی تا فاصله ده ها یا صد ها کیاومتر اصلا یک تپه ٤٠٠ یا ٥٠٠ متری هم نیست!!!!!!!!

گفتم اخه ما نیاز به یک سمبل ملی داشتیم ،،،، گفت شما میتونستین یه سمبل ملی با ١٠ یا١٥ میلیون دلار درست کنین نه یک برج ٥٠٠ میلیون دلاری روی ضعیفترین نقطه شهر ،،، اونم بدون gyroscope که حتی به یک طوفان اجازه میده که اون رو جابجا کنه و نه حتی زلزله. چون تا جایی که من میدون gyroscope به صورت built in کار گذاشته میشه و باید اون در محل قرار داده بشه و بعد pinnacle دورش ساخته بشه...
 
من دیگه جوابی نداشتم بدم فقط گفتم که من مسوول ساخت اینجا نبودم و یه سری پرت وپلا که از قیافه یارو فهمیدم که دیگه نباید ادامه بدم ،،،، هر دو دیگه حرفی نزدیم.... من هم داشتم زمین و زمان رو مقصر میدونستم از اقا محمد خان قاجار که چرا تهران رو وسط کوهها ساخت نه بغل یه پهنه ابی تا ما بتونیم راحت توش برج بسازیم تا کسی که ٥٠٠ میلیون دلار رو هزینه این برج کرد و علاوه بر اون فکر روزی که یک جسم به وزن یک برابر ونیم USSR GEORGE WASHINGTON از ارتفاع ١٠٠٠ پا بخوره وسط بزرگراه همت!!!! و در یک سناریوی بدتر وارد پارک وی بشه و غلت بخوره بره پایین!!!! >>>از همه بدتر چیزی که ازارم میداد این بود که من دو سال و نیم اینجا کار کردم و بعدش دو سال هم درگیر اینجا بودم ولی اصلا این فکر به مغزم خطور هم نکرده بود و این دوتا در عرض یک ساعت این رو فهمیدن!!! و تازه ما ایرانی ها نمیدونم از کجامون در اوردیم که باهوشیم؟؟؟.

خلاصه اون ناهار کوفتم شد،،،،، و اون هم دیگه هیچی نگفت،،،، ناهارش که تموم شد بلند شد و دستش رو روی شونه من گذاشت و گفت خیلی ازتون عذر می خوام که ناراحتتون کردم ، اصلا منظوری نداشتم،،،، می دونستم که شما مسوول پروژه نیستین چون همون پایین که بودیم بهمون گفتن که ایشون نتونسته بیاد،،،،، مطمئنم اگه شما مسئولش بودین یه جای بهتر برای اون در نظر می گرفتین. اینا رو گفت و دستش رو زد به پشتم و رفت،،،،،،
فرهنگ نیوز